ฤดูหนาว (Bangkok Winter) [Live From It's Gonna Be Tilly Birds]

เธอ เธอมาทำให้เพ้อละเมอ ทำให้คิดถึงเรื่อยไป แต่ตอนนี้เธออยู่ไหน ตอนนี้เธออยู่ไหน ไม่รู้เลย คุย คุยกี่คนก็เหมือนเดิม ๆ จนมันเริ่มทนไม่ไหว ทำไมต้องหาย ทำไมต้องหายไป เธอเป็นเหมือน ฤดูหนาว มาทำให้รู้สึกดีแค่ชั่วคราว สิ่งที่เหลือ คือปวดร้าว แล้วใจฉันก็ว่างเปล่า ไม่อยากให้เธอหายไป ได้ไหม เจ็บแบบเดิมซ้ำ ๆ คง ไม่ไหว ไม่อยากกลับไปเริ่มใหม่ ฉันขอ คนที่จะไม่หายไป ก็พอ เหตุผลที่ฉันต้องหายไป (หายไป) ทำให้เธอได้แต่เฝ้ารอ คือฉันไม่สนเรื่องหัวใจ (หัวใจ) ไม่หวังให้ใครมาเป็นเจ้าของ ใครว่าการมีคนรัก ทำให้เธอคิดว่ามันดี (ดี) อาจเหงาแต่ฉัน ไม่ต้องการอะไรมากกว่านี้ โทษทีที่ฉันไม่ใช่ คนนั้นที่เธอเฝ้าตามหา (หา) ไม่ได้เย็นชา ก็ฉันแค่ไม่ต้องการเธอ เธอเป็นเหมือนฤดูหนาว มาทำให้รู้สึกดีแค่ชั่วคราว สิ่งที่เหลือคือปวดร้าว ใจฉันก็ว่างเปล่า ไม่อยากให้เธอหายไป ได้ไหม เจ็บแบบเดิมซ้ำ ๆ คง ไม่ไหว ไม่อยากกลับไปเริ่มใหม่ ฉันขอ คนที่จะไม่หายไป ก็พอ ไม่มีฤดูหนาวในประเทศไทย ไม่มีความรู้สึกเหลืออีกต่อไป ไม่มีความไว้ใจเหลือจะให้ใคร มีแต่ใจที่ชาเหมือนจะบ้าตาย ทุ่มเทเท่าไรก็ไร้ค่า สะสมความเจ็บจนรู้ว่า คนที่เราควรจะให้ค่า อาจ ไม่ใช่คนนั้น เรามาลองคิดดู อีกฝั่งที่ปลายนิ้วนั้นสุดจะไกล ได้แต่เฝ้าดู แม้ใจจะบอบช้ำ แต่เราก็ยังอยู่ได้ ได้อยู่ อดีตที่สวยงาม มันทำให้เรา do the sequel เก็บอ้อมกอดของเราไว้ เลิกคิดถึงซะ คิดยังไงก็ไม่ถึงเขา อยู่เองให้ได้ วันสุดท้ายก็มีแค่เรา ฉันมันเป็นใคร ฉันจะเป็นใคร ไม่มีผู้ใด จะมาทำลาย ได้อีกต่อไป เจ็บจนใจมันด้านชา ซ้ำ ๆ ใครเข้ามาก็หายไป ทั้งนั้น แต่ยังหวังจะได้เจอ สักครั้ง คนที่จะยืนข้างกัน สักที ไม่อยากให้เธอหายไป ได้ไหม เจ็บแบบเดิมซ้ำ ๆ คง ไม่ไหว ไม่อยากกลับไปเริ่มใหม่ ฉันขอ คนที่จะไม่หายไป ก็พอ