ไม่มีสัญญาณ

(ขอโทษค่ะ ไม่สามารถติดต่อเลขหมายปลายทางได้ในขณะนี้) (Sorry it is not possible to reach the number) พรุ่งนี้เธอจะเป็นยังไงถ้าไม่มีผมคอยรับสาย แล้วเธอจะรู้สึกยังไงถ้าแชทของเธอจะหนักซ้าย ถ้าผมหายไปก็คงจะดี เพราะว่าผมไม่ควรจะยืนตรงนี้ ไม่ต้องถามว่า how can I sleep, how can I live ไม่สามารถโทรได้ขณะนี้ แค่ปล่อยผมไปในโลกแห่งจินตนาการ แค่ช่วยปล่อยผมไป ไม่ต้องมีใครมาตาม เพราะผมไม่ต้องการให้ใครพยามโทรหา และผมไม่สนใจถ้าเธอพยามโทรมา ก็ไม่อยากจะทำให้เธอต้องลำบากใจ แยกย้ายกันไปดีกว่าไหม ให้เธอไปตามทางของเธอ ส่วนตัวผมกลับมาส่งหัวใจ ไม่ได้มีเจ้าชายหรือว่าสโนว์ไวท์ ไม่ได้มีเทียนหอมหรือว่ามีดอกไม้ And I don't know why ว่าทำไมวันนี้ผมไม่รักเธอเลย เธอจะเป็นยังไงถ้าไม่มีผมคอยรับสาย แล้วเธอจะรู้สึกยังไงถ้าแชทของเธอจะหนักซ้าย ถ้าผมหายไปก็คงจะดีเพราะว่าผมไม่ควรจะยืนตรงนี้ ไม่ต้องถามว่า how can I sleep, how can I live ไม่สามารถโทรได้ขณะนี้ ถ้าไม่ได้รักกันแล้วฉันก็คงต้องไป อยากจะออกเดินทางไปดินแดนแสนไกล ฉันไม่ได้ต้องการได้ความรักจากใคร ความรักนั้นมันหน้าตาเป็นอย่างไร ไม่อยากจะรู้เลย ผมไม่มีเวลาให้สารภาพผิด เพราะว่าสองลูกกะตายังมีภาพติด ตอนที่เราเคยนอนกอดเคยนอนหอม ผมขอโทษด้วยที่รักเรื่องสุขภาพจิต ผมไม่ค่อยจะปกติเท่าไหร่เลยตอนนี้ สี่ห้องประตูใจผมค่อนข้างปิด พยายามเคยให้เธอเกินร้อย แต่สิ่งที่ผมได้รับกลับมามันไม่ถึงห้าสิบ งั้นโอเคเอาอย่างนี้แยกทาง อะไรที่หนักไปก็แค่วาง ไม่เคยดีพอสำหรับใครหรอก ไม่ได้ประชดผมแค่พาล ขอให้ชีวิตเธอมีสุขและสำราญ ไม่ต้องคอยปวดหัวกับไอ้คนที่สันดาน จากนี้เธอจะไม่ต้องมีฉันตาม โทรศัพท์กับหัวใจตอนนี้ไร้ซึ่งสัญญาณ พรุ่งนี้เธอจะเป็นยังไงถ้าไม่มีผมคอยรับสาย แล้วเธอจะรู้สึกยังไงถ้าแชทของเธอจะหนักซ้าย ถ้าผมหายไปก็คงจะดี เพราะว่าผมไม่ควรจะยืนตรงนี้ ไม่ต้องถามว่า how can I sleep, how can I live ไม่สามารถโทรได้ขณะนี้ ผมแค่ต้องออกเดินทางออกเดินไป ใช้เวลาเพื่อต้องต่อเติมใจ หยิบไม้หยิบตะเกียงเอามาก่อเพลิงไฟ เพื่อบรรเทาบาดแผลที่มันถลอกเกินไป และยังมีอีกเรื่องไม่เคยได้บอกเธอเลย เอาอย่างนี้ ก่อนเธอไป ก็แค่เอาจริงจริง โคตรอยากจะกอดเธอเลย แต่ผมก็ดันสมเพชตัวเองที่ดันกระจอกเกินไป และอย่างแรก อยากขอโทษที่ผมทำให้สับสน อย่างที่สองเธอมีโลกที่สดใส ไม่ควรถูกปนเปื้อนหรือว่าเคลื่อนไปกับขม อย่างที่สามคงเป็นเรื่องของเวลา ปล่อยให้น้ำตาของผมไหลไปกับฝน อย่างที่สี่เป็นหน้าที่ของชะตา ช่วยนำพาให้เธอหายไปจากผม พรุ่งนี้เธอจะเป็นยังไงถ้าไม่มีผมคอยรับสาย แล้วเธอจะรู้สึกยังไงถ้าแชทของเธอจะหนักซ้าย ถ้าผมหายไปก็คงจะดีเพราะว่าผมไม่ควรจะยืนตรงนี้ ไม่ต้องถามว่า how can I sleep, how can I live ไม่สามารถโทรได้ขณะนี้ ถ้าไม่ได้รักกันแล้วฉันก็คงต้องไป อยากจะออกเดินทางไปดินแดนแสนไกล ฉันไม่ได้ต้องการได้ความรักจากใคร ความรักนั้นมันหน้าตาเป็นอย่างไร ไม่อยากจะรู้เลย