ภาพถ่ายวันวาน (1920)

ฮะ ฮ้าฮา เรื่องราวแห่งความรักครั้งหนึ่ง ที่เปื้อนด้วยรอยยิ้มและมีน้ำตาให้กับมัน หากเปรียบดั่งดวงดาวคงสวยงาม ประดับประดาด้วยเรื่องราวที่คิดถึง หากเปรียบดั่งฤดูกาลที่เหงาใจ เธอคือลมที่ฉันคิดถึงในหน้าร้อน ไออุ่นในทุกคราที่ฉันเคยได้วอนขอ ในวันที่ฝนพรำนั้นทำให้ฉันเปียกปอน ได้โปรดเถอะให้ฉันหนีไปจากตรงนี้ จากความทรงจำแสนดีที่ฉันยังคงเก็บเอาไว้ ได้โปรดเถอะให้ฉันหายไปกับเวลา เพราะเธอยังอยู่ตรงนี้ที่เดิมไม่เคยลาจาก เป็นดอกไม้ที่งดงามผู้แสนพรางพราว ที่ยังคอยอยู่ในดาวมืดดำที่ดูว่างเปล่า ยังมีฉันคอยดูแลไม่เคยเลือนจางหาย ฮ้าฮาฮา เรื่องราวแห่งความรักครั้งใด ที่ถูกซ่อนเก็บไว้แม้วันเวลาได้ผ่านมา ภาพถ่ายในวันวานถูกขีดเขียนด้วยปากกาฝัน ว่าจะมีกันเเละกันอยู่ตรงนี้ตลอดไป หากเปรียบดั่งฤดูกาลที่เปลี่ยนผัน เธอยังคงเป็นลมที่ฉันคิดถึงในหน้าร้อน ไออุ่นในทุกคราที่ฉันเคยได้วอนขอ และเธอเปรียบดั่งฝนพรำที่ทำให้ฉันเปียกปอน ได้โปรดเถอะให้ฉันหนีไปจากตรงนี้ ไปยังดินเเดนแสนไกลที่ไม่มีเธออยู่ในนั้น ได้โปรดเถอะให้เธอหายไปกับเวลา เพราะเธอยังอยู่ตรงนี้ที่เดิมไม่เคยลาจาก เป็นดอกไม้ที่งดงามผู้แสนพรางพราว ที่ยังคอยอยู่ในดาวมืดดำที่ดูว่างเปล่า ยังมีฉันคอยดูแลอยากพบเธออีกครั้ง ฮู่วาฮาฮ้าฮา เพราะทุกความรักใดใด ที่เคยมีกันจะงดงามและตรึงติดใจ พร้อมทิ้งรอยน้ำตา ความสุขซ่อนเก็บไว้ผ่านเรื่องราว ที่เราเคยโอบกอดกันเต้นรำใต้แสงดาว พราวซิบบอกรักกันด้วยเสียงเพลง บทกวีแห่งรักที่เราได้เขียนเอง ซ่อนเก็บไว้ให้เป็นดั่งวันวาน ฮู่วาฮาฮ้าฮา