ไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึง (starlost.)

เคยได้ยินนิทานเรื่องหนึ่ง พูดถึงดวงดาวที่อยู่แสนไกล ว่าเราจะได้พบใคร สักคนที่ใจยังคิดถึง นานแล้วที่ไม่ได้เจอ เธอยังจำฉันได้หรือเปล่า ยังคงเป็นคนเดิม ยังงดงามอยู่เหมือนเดิม เหมือนวันเก่านั้น ยังเปิดฟังเสียงเพลง เพลงเก่ายังร้องเอง และบางครั้งใจฉันก็ยังแอบมีน้ำตา เพราะฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นอย่างไร สักวันหนึ่งหากได้พบกันใหม่ เธอจะยิ้มให้ฉันอย่างเมื่อวาน ก่อนที่ดาวเต็มฟ้าจะร่ำลาจากกันแสนไกล หรือที่ตรงนั้นมันมีอยู่จริงใช่ไหม ให้เธอหันมามองกันตรงนี้เหมือนอย่างเคย ๆ ข้อความที่เธอเคยส่ง บางครั้งฉันไม่ได้ตอบไป เธอยังรอใช่ไหม ขอโทษที่ทำให้ต้องรอ สิ่งของที่เธอพร่ำบ่น อีกครั้งที่ฉันทำหล่นหาย แต่ต่างกันตรงสุดท้าย วันนี้ฉันไม่มีทางค้นเจอ ยังเปิดฟังเสียงเพลง เพลงเก่ายังร้องเอง และทุกครั้งใจฉันก็ยังแอบมีน้ำตา เพราะฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นอย่างไร สักวันหนึ่งหากได้พบกันใหม่ เธอจะยิ้มให้ฉันอย่างเมื่อวาน ก่อนที่ดาวเต็มฟ้าจะร่ำลาจากกันแสนไกล หรือที่ตรงนั้นมันมีอยู่จริงใช่ไหม ให้เธอหันมามองกันตรงนี้เหมือนอย่างเคย ๆ ฉันไม่เคยจะเสียใจที่ได้บอกรักไป แต่บางครั้งฉันนั้นยังกลับเสียดายที่มันอาจดูน้อยไป หากในวันนั้นไม่มีเธอข้างกัน ฉันคงยืนไม่ไหว แม้ในวันนี้ไม่มีเธอข้างกาย เธอคงอยากเห็นฉันอยู่ให้ไหว เพราะฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นอย่างไร สักวันหนึ่งหากได้พบกันใหม่ เธอจะยิ้มให้ฉันอย่างเมื่อวาน ก่อนที่ดาวเต็มฟ้าจะร่ำลาจากกันแสนไกล หรือที่ตรงนั้นมันมีอยู่จริงใช่ไหม ให้เธอหันมามองกันตรงนี้เหมือนอย่างเคย ๆ ไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึง ฉันไม่เคยเลย