Świadomy sen

Nocami gotują mnie Inne decyzje Nadchodzą kiedy śpię Skutecznie psują mi dzień Jeden krok w tył, 10 w przód – taniec z życiem I nie przepraszam za to że znam kroki tu wyśmienicie Rutyna jest jak porcelana, upuściłem ją Rozpadła się na strony świata, nie mów że to błąd Podniosłem z ziemi los po który bał się schylić tłum I długo go nosiłem bo Jokera głupio stracić tu Patrz i rób, w co tam wierzysz Nie zazdrość im Praca, sen kariera i seriale takie same dni Lubię łapanie chwil, przedłużam orgazm Kochanie znowu na mnie pięknie trzęsiesz się z gorąca Nie tracę życia kiedy śpię, sen to mała śmierć Więc mój świadomy jest, a w nim ponownie śnię Jak ciemna sieć, ukryte drzwi, schowane w cień Wracamy nad ranem gdzieś, po tym potłuczonym szkle Uratowany dzień z nijakości, popatrz Tylko głupi nie ma wątpliwości, chociaż... Pełen wadliwych chwil I wątłych dni A znów odwrócę wzrok Niepewnym krokiem ruszę bo Kiedy jak zbity pies Czekam na nagą kość Najbardziej lubię myśleć o tym kim byłbym gdyby nie to Ciemnymi nocami gotują mnie te decyzje niepodjęte Nie znamy ich choć może było piękne Tych dokonanych wyborów zbieramy żniwa Mogła spać obok mnie, ja nie wiem jak się nazywa Lecz jednak jeden dzień Lub jedna noc Doprowadziła mnie do miejsca w którym jestem Czy byłem pełen sił czy miałem tego dość Dzięki tej chwili dzisiaj patrzę na tę przestrzeń Strzelnica życia, gdzie zapałki są z betonu Krzywe lufy a nagrody dawno komuś już rozdano po kryjomu, w domu Nie zapraszam Nie przeproszę Nie zapytam nawet Nie zawracam Nie zatrzymam sie Nim nie dojadę Na krótką chwile zorientuję się że mam szczęście Nigdy nie żałuję, ze jestem kim jestem Pełen wadliwych chwil I wątłych dni A znów odwrócę wzrok Niepewnym krokiem ruszę bo Kiedy jak zbity pies Czekam na nagą kość Najbardziej lubię myśleć o tym kim byłbym gdyby nie to